Manon, 1974

Sinds 2025 werkt Manon op de Herenplaats, een plek waar zij de ruimte heeft om haar innerlijke wereld te verkennen en in beeld te vertalen.

Het werk van Manon groeit vanuit haar fascinatie voor de natuur, verdiept door haar studie ecologie. Ritmes, patronen, diversiteit, complexiteit en het voortdurend zoeken naar evenwicht in natuurlijke systemen herkent zij ook in zichzelf en menselijke relaties. Zo verkent Manon in haar werk de verschillende kanten van haarzelf die naast elkaar bestaan, elkaar soms schuren, soms aanvullen en steeds op zoek zijn naar balans.

De beelden dansen tussen twee polen: een stille vorm van protest tegen onrechtvaardigheid en een verbeelding van hoe de wereld er ook uit zou kunnen zien; liefdevoller, eerlijker en in harmonie. Levendige, heldere kleuren, geïnspireerd door de tien jaar die Manon in Franstalig Afrika woonde en werkte, brengen een extra laag energie en betekenis in haar werk.

Haar illustratieve verbeeldingen combineert zij vaak met korte teksten, ‘hersenspinsels’. Met een liefde voor prenten- en kinderboeken voedt Manon deze combinatie van beeld en taal en dit herinnert haar aan de kracht van verhalen om werelden te openen.

Manon speelt graag met technieken, materialen, composities en kleur en geeft zo zichzelf de vrijheid om haar eigen stijl te ontdekken en vorm te geven. Hierbij is haar droom om meer samen te werken met andere kunstenaars en hierin de internationaliteit op te zoeken.